KNOCKaRT kunsteducatie

#collectievissen - speel je mee?

2012-02-14T10:57:00.017+01:00

Collectievissen wat is dat?

Collectievissen is een spel op waarbij deelnemers rond een weekthema kunstwerken uit digitale Nederlandse museumcollecties opvissen en met elkaar delen op twitter. In Nederland bestaat het spel pas twee maanden maar in Australie is #collectionfishing al langer populair. Het Afrika Museum haalde het spel naar Nederland, maar kon aanvankelijk niet achterhalen wie de uitvinder was. Al gauw bleek de kracht van twitter, want al na de eerste tweets (twitterberichten) over #collectievissen ontving het Afrikamuseum een welkomstweet van de Australische initiatiefnemer het @museumvictoria.

Wat maakt collectievissen zo leuk?
Marieke Pompe van het Afrikamuseum vertelt: “Het idee sprak ons erg aan omdat het de enorme schat aan museumobjecten die in Nederland te vinden is op een laagdrempelige manier aan het publiek toont. Mensen die maar één museum volgen op Twitter, worden op deze manier bijna automatisch ook in contact gebracht met de collecties van andere musea."

Dat klopt, heb ikzelf al ervaren. Lekker achterover leunend met laptop of iPad virtueel museumexposities bezoeken en genieten van tekeningen, schilderijen en andere kunstwerken rond wekelijks wisselend thema, deze week: #hiernamaals.

Op internet maken musea en kunstliefhebbers zo samen wekelijks een nieuwe virtuele thematentoonstelling, waar jij van kunst genieten. Bibliotheken en archieven doen ook mee en voegen een een schat aan achtergrondinformatie over het weekthema toe.

Je hoeft echt niet alle in de gaten te houden, dat lukt mij ook niet. "Vaak zie je in de bovenste 10 tweets al bijzondere dingen voorbijkomen. zegt Marieke Pompe.

Ikzelf vind collectievissen leuker dan televisiekijken en ik haal er bovendien inspiratie uit voor mijn schilderlessen en blogartikelen. Het onderstaande schilderij van Lucebert sluit mooi aan bij de schilderles van vanavond, waarin Lucebert onze inspiratiebron is.

Bekijk zelf de berichtenstroom #collectievissen #over het #hiernamaals op twitter.
Klik op de links in de twitterberichten om de afbeeldingen te bekijken.

Bezoek ook de vijver in Australie:

'Hey there, this week's #collectionfishing theme = radios in honour of World Radio Day.'

Kan ik zelf ook meedoen met collectievissen?

Jazeker, dat is juist de bedoeling. Volgende week dinsdag leg ik je uit hoe je dat doet. Wil je deze week al meevissen en mijn handleiding eerder lezen?

Meld je dan nu aan voor mijn gratis e-zine.

Daarin lees je een uitgebreid artikel gaat over collectievissen. Als bonus krijg je maandelijks tips voor interessante tentoonstellingen en steeds een up to date overzicht van mijn cursusaanbod.

Meer lezen?
Het blauwste blauw - Yves Klein (#collectievissen)

Kurt Schwitters’ Ursonate is tijdloos

2012-02-12T09:16:00.006+01:00

Een gastblog van Karin Winters over les 3 uit de schildercursus: Ontdek je eigen beeldtaal.

In les 3 van de schildercursus bij Knockart is het de beurt aan Kurt Schwitters. Nog steeds zijn we bezig met #Dada, want ook Schwitters was een Dadaïst. Op wikipedia lees je de theoretische achtergrond. Gezien mijn onderwijsachtergrond vond ik het leuk om ook op Digischool een hele pagina over Kurt Schwitters tegen te komen (in het kader van CKV natuurlijk).

Mieke vroeg ons in de mail of we er al achter waren wat Merz was.
Nou dit, alles dus:

Merzzeichnungen (tekeningen en collages),
Merzbilder (assemblages, schilderijen en reliëfs) en
Merzplastike (sculpturen).
Merzbau, dat als een ruimtelijk kunstwerk opgevat kan worden, maar eigenlijk schuurtjes zijn.

Bij de video die ik vond past de zin die Schwitter in zijn tijdschrift Merz schreef:
“Want ik vind het van onvoorwaardelijk belang, dat aan het einde het gehele leven met alles wat er gewild is daar staat, dat niets verloren gaat, zelfs niet als iets op zeker moment vals of verkeerd bleek te zijn”. Wat mij in onderstaande video trof, is dat kunstenaars van deze tijd, nog steeds inspiratie halen uit het gedicht dat tussen 1926 en 1936 ontstond. Zij overgieten de Ursonate met een technisch sausje van de 21e eeuw.

Het zet mij weer aan het denken, wat laat ik achter? Nou dit in elk geval….. maar of dat inlijstbaar wordt?

Kunstenaar Antoni Tapies overleden

2012-02-07T09:24:00.000+01:00

Dada ja ja - Karin Winters (schildercursus les 2)

2012-02-06T11:22:00.015+01:00

Een gastblog van Karin Winters over de schildercursus: Ontdek je eigen beeldtaal.

'Dada was een Culturele beweging die in de 1e wereldoorlog ontstond Zurich... bla bla da da...

Lees zelf maar verder...

Is dada kunst? Volgens mij is Dadaïsme meer een anti-kunst beweging en een proteststroming:

“De dadaïst acht het noodzakelijk om zich tegen de kunst uit te spreken, omdat hij door de oplichterij van kunst als morele veiligheidsklep heen kijkt” - Richard Hulsenbeck

"Kan iemand werken maken, die geen kunstwerken zijn?" - Michel Duchamp

Wikipedia: 'Kunstvormen die de dadaïsten veel gebruikten waren de collage, de assemblage en in de dichtkunst de nonsensgedichten die puur gericht waren op klankuitingen, meer bepaald het simultane gedicht en het bruïtistische gedicht.' Nou ben ik eigenlijk ineens wel heel nieuwsgierig wat een bruïtistische gedicht is. Al zoekend vond ik De Ursonate van Kurt Schwitters:

Ook ontdekte ik, Theo van Doesburg de oprichter van het tijdschrift de Stijl en daar ben ik echt het pad bijster geraakt. Ik vrees dat ik geen goede kunstgeschiedenis student ben, ik schilder en ik houd van mooie dingen. Of dat nou Dadaïstisch, Expressionistisch of Naïef is maakt me niet zoveel uit. Daarom vind ik het volgende gedicht zo bij mij passen:

VIJFLETTERWOORD

Is het kunst
vraagt hij voorzichtig
anders weet hij niet
of hij genieten mag
als hij het mooi vindt
wil dat dan zeggen
dat het kunst is

ik kan het niet helpen
ik vind het mooi zegt hij
alsof hij er zich voor verontschuldigen moet
bij de kenner die zegt
dat het geen kunst is
maar als hij het mooi vindt
dan staat het dat vrij
zegt de kenner goedgunstig.

Remco Campert (1929)

'Afijn, mijn drieluik is nog niet klaar….maar de maakbare vrouw (rechterluik) is een eind op weg.' - Karin Winters

Lees ook: В Контакте - Albert Plomp

Gastblog over de 1e les van de schildercursus: Ontdek je eigen beeldtaal.

Dada - Albert Plomp (Schildercursus, les 2)

2012-02-05T21:31:00.009+01:00

Een gastblog van Albert Plomp over de schildercursus: Ontdek je eigen beeldtaal.

'Thema in deze les was het dadaïsme. Ik had me van te voren een klein beetje ingelezen en dacht dat we figuren zouden gaan samenstellen uit letters en teksten. Na de theoretische inleiding kregen we echter de opdracht om een “dadaïstisch portret” te maken. Een lastige opgave…

De Eerste Wereldoorlog was de eerste oorlog die met moderne technologie werd uitgevochten. Vele soldaten kwamen zwaar verminkt uit de loopgraven en moesten met kunstmatige ledematen verder door ‘t leven. In het dadaïsme zien we dit terug in absurdistische, soms schokkende en soms betekenisloze kunst, bijvoorbeeld in de vorm van “opengewerkte” mensen of figuren die half mens, half machine zijn. Ik vind het moeilijk om de kunst uit die periode, tussen 1916 en 1920, mooi te vinden.

Alles wat de natuur heeft voortgebracht vind ik in principe mooi, inclusief mensen die het nooit tot fotomodel zullen brengen. Ik kan deze mensen accepteren zoals ze zijn, ze waarderen voor wie en wat ze zijn en ze in sommige gevallen zelfs bewonderen. Waar ik moeite mee heb, is als er cosmetische aanpassingen worden gedaan waar dat eigenlijk niet nodig is. Er zijn inmiddels voldoende voorbeelden voorhanden van plastische chirurgie die niet het beoogde effect heeft gehad. De beeldende kunst uit het dadaïsme komt op mij soms over als “mislukking”. Een freakshow.

De inspiratie voor mijn portret bleef lang uit. Ik moest het uiteindelijk onder tijdsdruk maken. Dit leidde uiteindelijk tot een man wiens leven wordt geregeerd door allerlei klokken. Hij moet puzzelen om het allemaal te laten passen. Hij lacht nog, maar is de lach wel echt?'

Lees ook Dada ja ja - Karin Winters
Karin's ervaringen in les 2 schildercursus: Ontdek je eigen beeldtaal.

Some Like Poetry - Wislawa Szymborska overleden

2012-02-02T10:19:00.016+01:00

'Some Like Poetry'

Some - thus not all.

Not even the majority of all but the minority...'

De Poolse dichteres nobelprijswinnaar Wislawa Szymborska is vannacht overleden. Misschien ken je haar niet. Ooit ontdekte ik haar.. haast per ongeluk.

Houd ik van gedichten? Vaak heb ik er het geduld niet voor. Maar ik houd van haar gedichten. Ze spreken recht tot mijn hart. Ze zijn zo... haast niet aanwezig... ze fluisteren. Zo alledaags en tegelijk van grote gedachten doordrongen, filosofisch en ongekend mooi. Szymborska ontroert me. Nu zwijgt ze en de stilte voelt groots.

‘De drie wonderlijkste woorden’

'Wanneer ik het woord Toekomst uitspreek,

vertrekt de eerste lettergreep al naar het verleden.

Wanneer ik het woord Stilte uitspreek,

vernietig ik haar.

Wanneer ik het woord Niets uitspreek,

schep ik iets dat in geen enkel niet-bestaan past.’

Wislawa Szymborska (1923 - 2012)

Fragment uit de documentaire: Einde en Begin,

een ontmoeting met Wislawa Szymborska (Uur van de Wolf)

'De documentaire is tevens een reis door Polen; in haar gedichten geeft ze op zeer persoonlijke wijze commentaar op de Poolse geschiedenis. Toen ze in 1996 de Nobelprijs voor de literatuur kreeg, werd ze overdonderd door de aandacht en publiciteit die dit met zich meebracht. Szymborska leeft sindsdien in afzondering en deze documentaire biedt een unieke inkijk in haar leven en werk. '

Bekijk de documentaire via Holland Doc

Verder lezen: Literatuurplein - Het Uur van de Wolf

Poeziebundel: Wislawa Szymborska, Einde en Begin

В Контакте - Albert Plomp (schildercursus)

2012-01-31T17:45:00.017+01:00

Een gastblog van Albert Plomp over de 1e les van de schildercursus: Ontdek je eigen beeldtaal.

Albert schrijft:

"Nog altijd op zoek naar die ene passie, die ene manier om uitdrukking te geven aan mijn bestaan, kwam ik de schildercursus “Ontdek je eigen beeldtaal” van KNOCKaRT tegen. Ik besloot mij aan te melden. Afgelopen dinsdag was de eerste les van deze cursus.

Samen met Twitter-vriendin Karin Winters reed ik naar Vianen, waar Mieke Siemons haar atelier heeft. Na een kort voorstelrondje en een introductie in het kubisme, mochten we de mouwen opstropen, kwasten uitzoeken en verf op een palet smeren. Het was de bedoeling een eigen, kubistische interpretatie te maken van dit stilleven met gitaar, krant, boek, wijnfles en glas.

Ik had een “blokkade” verwacht toen ik het grote witte vel papier aan de wand plakte. Dat bleek mee te vallen. Net als de meeste andere cursisten begon ik met het volledig inkleuren van de achtergrond, zodat er geen stukje wit meer te zien was. Omdat de verf niet helemaal goed gemengd was ontstond er vanzelf een iets met vorm, kleur en structuur.

Na het inkleuren van de gitaar en de fles besloot ik het schilderij niet al te druk te maken. Behalve een gitaar en een fles zou je ook twee lichamen kunnen zien in mijn schilderij. De naam van de krant “Het Kontakt” heb ik daarom verbasterd naar “In contact”, wat in het Russisch ”В Контакте” is.

Dat laatste is op dit moment een thema dat speelt in mijn relatie met Asya. In contact zijn, werkelijk in verbinding zijn met elkaar."

Van Gogh-collectie naar Hermitage Amsterdam

2012-01-27T11:37:00.016+01:00

Na de verbouwingen van het Rijksmuseum en Stedelijk Museum is nu ook het Van Gogh Museum aan een renovatie toe. Aanvankelijk zag het er naar uit dat de Van Gogh collectie gedurende drie maanden naar het depot zou moeten verdwijnen. Dankzij de inspanningen van de Hermitage Amsterdam is de collectie gedurende de gehele renovatieperiode te zien in de Hermitage, die haar programmering hiervoor ingrijpend moest aanpassen.

Het gewijzigde programma van de Hermitage 2012-2013

Rubens, Van Dyck & Jordaens verlengd tot 15 juni 2012
De Impressionisten: 16 juni 2012 - 13 januari 2013
Collectie Van Gogh (Museum): 29 sept. 2012 - 25 april 2013
Peter de Grote: medio februari 2013 – 13 september 2013

De Nabis uitgesteld naar zomer of najaar 2013

De tentoonstelling over het Impressionisme wordt naar voren geschoven. Hierdoor is De Van Gogh-collectie gedurende drie maanden onder één dak te zien samen met schilderijen van beroemde Franse tijdgenoten als Monet, Renoir en Pissarro, welke afkomstig zijn uit de collectie van de Hermitage Sint Petersburg.

Van Gogh in de Hermitage
Het Van Gogh Museum presenteert de werken in een speciaal voor de Hermitage ontwikkelde tentoonstelling, die bestaat uit ruim zeventig topstukken, aangevuld met brieven en prenten. De Van Gogh collectie trekt jaarlijks vele bezoekers uit binnen- en buitenland en cultuurtoerisme is een belangrijke factor in de Amsterdamse economie. In verband met het jubileumjaar Amsterdam 2013 worden volgend jaar extra veel bezoekers verwacht. Daarom is de zichtbaarheid van de werken van Van Gogh van groot belang.

Het blauwste blauw - Yves Klein (#collectievissen)

2012-01-17T10:09:00.025+01:00

Op blue monday wordt er nog goud gedolven in de Nederlandse museumcollecties maar vanaf vandaag zijn wij op twitter in de ban van blauw. Sinds 6 december duiken Nederlandse twitterende musea in hun collecties op zoek naar werken rond een thema, dat elke dinsdag door het Afrikamuseum bekend wordt gemaakt: "Collectievissen is niet voorbehouden aan musea. Iedereen kan meedoen. Veel musea hebben hun collectie online staan, dus kom lekker grasduinen in de Nederlandse museumcollecties en deel je vondsten via Twitter met de wereld!"

Blauw dus, deze week. Bij blauw denk ik meteen aan de Franse schilder Yves Klein (1921 - 1961), die sinds 1947 ongeveer tweehonderd diepblauwe monochrome schilderijen maakte, zo blauw dat je er bijna in kunt verdwijnen. Klein ontwikkelde een speciale techniek, waarbij hij het ultramarijnblauwe pigment rechtstreeks op het doek kon fixeren, zonder medium te gebruiken, zodat 'de kleur volle en zuivere sensibiliteit wordt', aldus Klein zelf. Als kijker ziet je geen blauw schilderij, geen verf op doek, maar enkel kleur en diepte. Je ogen raken hun oriëntatie kwijt, waardoor je als het ware in het schilderij wordt opgenomen. De spons is volgens Klein een metafoor voor deze beleving. Net als de spons, word je als beschouwer verzadigd door de kleur en kom je in een bepaalde gevoelstoestand.

Om dit zelf te ervaren moet je naar het museum, een foto heeft niet hetzelfde effect als de schilderijen. Informeer voor je gaat bij het museum of het werk op zaal hangt, want dit is niet altijd het geval. Het Stedelijk Museum in Amsterdam bezit het bovenstaande schilderij L'accord bleu (RE 10) waarin sponzen zijn verwerkt. Het ronde werk maakte Klein samen met Tinquely, die een mechaniek ontwierp waardoor de blauwe cirkel ronddraait. Het bevindt zich in de collectie van Stedelijk museum in Schiedam en is nog tot 22 januari te zien in de tentoonstelling Nul = 0. Ook het Van Abbemuseum in Eindhoven heeft een schilderij van Yves Klein in haar collectie.

Yves Klein patenteerde zijn blauwe verftechniek als IKB, International Klein Blue. De beleving van het blauw was voor hem zo intens, dat hij die met over de hele wereld wilde verspreiden: de blauwe revolutie. Het meest spraakmakend en grensverleggend zijn de performances, waarin Klein schilderde met levende penselen (pinceau vivant) en op doek en papier afdrukken maakte van in blauwe verf gedompelde naakte modellen. Yves Klein was voorloper van de performance kunst, body art en conceptuele kunst en inspireerde veel kunstenaars, vooral in de jaren vijftig en zestig. Misschien is mijn foto 'Wet painting blue' onbewust ook wel door hem beïnvloed.

Mieke Siemons - Wet painting blue

De Zomerzwerf inspiratie van Corinne

2011-11-23T12:54:00.007+01:00

Een gastblog van deelnemer Corinne Bekker (fondsenwerver)

Inspiratie voor je werk vind je soms juist door heel iets anders te gaan doen dan waar je dagelijks mee bezig bent. Door afstand te nemen, rust te creëren, of juist door je brein op een heel andere manier te prikkelen.

Een herfstige Zomerzwerf
Afgelopen zomer heb ik een weekendworkshop zomerzwerfkunst gedaan bij Mieke Siemons van Knockart in Vianen. Het was een heerlijk weekend, ook al was het zomerse ervan niet makkelijk te herkennen. In veel beschrijvingen van de zomerzwerfdagen die Mieke organiseerde afgelopen 3 jaar las je, en op foto's zag je, mensen in de zon, op blote voeten in het water staand, met zonnebrillen op (of is dat mijn fantasie...?). Hoe het ook zij, er was een klein beetje zon - en veel 'weer' (zoals sommige weermannen van de t.v. dat zo mooi kunnen zeggen). Weer waar je wat bij beleeft.

Wind en regen
Onze zomerzwerf was avontuurlijk te noemen, het begon met koffie in de ochtendzon en een stevige bries. Gaandeweg werd het meer bewolkt en nat. Maar met ons vijven (zaterdag) en vieren (zondag) maakten we er van wat van. De wind bulderde in onze oren af en toe. Maar schilderen zouden we. En dat deden we.

Materiekunst

De tweede dag gingen we materiaal gaan jutten langs de Lek. Gewapend met regenjas (tja) en boodschappentas (voor het materiaal), liepen we langs het water op zoek naar natuurlijke materialen, of rommel, wat maar interessant leek. Nou materiaal genoeg te vinden langs het water. De interessantste vondsten lieten zich niet meenemen, omdat ze te zwaar waren of te kwetsbaar. Maar ik kon ze wel fotograferen. Zoals deze kronkels van staal. Een verweerde tros die bij het oppakken al bijna uit elkaar viel. Wat wel meeging, bleek uiteindelijk toch moeilijk te verwerken in een kunstwerk, zo broos was het ijzer.

Inspiratie
Wat maakte deze workshop zo inspirerend voor mij? Vanwege de avontuurlijke mensen die niet voor wat regen en wind opzij gingen, maar zich prettig gestoord uitleefden met zotte materialen, schilderden met klei, verf lieten uitlopen door hun werk in het water te leggen en meer van dat soort heerlijke experimenten. Ik heb mij prima vermaakt en ook nog wat geleerd:

Waarnemen
We deden een oefening waarbij we een van de gevonden objecten moesten kiezen en er over vertellen alsof je op de radio was. Heel precies omschrijven wat je ziet. Zonder interpretatie. Welke vormen, kleuren? En ook hoe het voelt, hoe het ruikt. Door zo precies te kijken, verandert je blik op de wereld. Je ziet meer details. Patronen trekken meer de aandacht. De fijne randjes van het gebladerte, van golven, van veertjes, blaadjes, en de details van een afgerukte vleugel... springen meer in het oog.

De werking van kleur
Grappig was ook om te ontdekken wat kleur met je doet. De eerste dag trok het blauwzwart van de verf enorm aan mij. Vette klodders verf moesten op het papier. En de indrukken van de dag, onder andere van de verf, bleven een beetje in mijn hoofd plakken. Zo sterk dat ik een paar dagen later droomde van inkt die over een vlieger stroomde (zo beeldend droom ik niet vaak).
Kleur was ook precies, waar ik naar op zoek was, het was de reden waarom ik de workshop ging doen. Ik werd niet teleurgesteld. Integendeel. Het was heel inspirerend. Sinds de workshop ben ik thuis nog enthousiaster gaan schilderen. Ook in mijn werk als fondsenwerver levert de Zomerzwerf mij dingen op. Hoe? Dat lees je hier op mijn eigen blog.

Bekijk ook de foto's van de (veel zonnigere) juli Zomerzwerf workshop en lees de ervaringen van Marijke, Hennie en Monique uit 2010.

Zomerzwerf 2012

Ben je geinspireerd door het verhaal van Corinne en wil je ook een Zomerzwerf meemaken? In juli en augustus 2012 organiseer ik weer nieuwe weekenden.

Meld je aan voor mijn gratis e-zine, dan houd ik je op de hoogte van workshops, cursussen en exposities en ontvang je maandelijks inspiratie in je mailbox.

Inspiratie, hoe zorg je dat het blijft stromen?

2011-08-01T14:22:00.006+02:00

Ken je dat gevoel van niet weten hoe je iets tot stand kunt brengen? Eindeloos uitstellen bij gebrek aan inspiratie? Het is leeg en het blijft leeg. Een kunstenaar heeft daar vast nooit last van, denk je misschien. Die is gezegend met een goddelijke gave om altijd creatief te kunnen zijn. Laat ik je meteen uit de droom helpen: ook bij kunstenaar komt de inspiratie lang niet altijd spontaan uit de lucht vallen.

Voor dit artikel, dat eerder verscheen in mijn e-zine, kon ik bijvoorbeeld eerst helemaal geen inspiratie vinden en daarom bleef ik het schrijven uitstellen. Tot ik ineens bedacht, dat ik ook van de nood een deugd kon maken: inspiratie is er een mooier thema om over te schrijven? Als ik jullie mijn zoektocht naar inspiratie beschrijf, dan helpt dat jullie wellicht om zelf ook inspiratie te vinden. Inspiratie, hoe zorg je dat het gaat stromen?

Aan de slag
Niet blijven dralen, doe iets, sprak ik mezelf vermanend toe. Dus ik speurde wat op internet en daar vond ik een lijst met 100+ inspiratiebronnen van ideeënmaker Sigrid van Iersel. Wow... daar heeft een mens iets aan.

1. Aanrommelen... las ik als eerste. Ja dat klopt. Dat doe ik als ik begin met schilderen ook: gewoon een beetje klooien met materialen, wat experimenteren om zo snel mogelijk van dat witte doek af te zijn. Voor ik het weet ben ik dan op weg. Maar hoe doe ik dat als ik iets wil schrijven? O ja... eigenlijk doe ik dat nu ook... beetje aanrommelen... goed bezig, Mieke... en ik las weer verder:

2. Vraag het 'Andere mensen'. Om te weten wat ze bezighoudt, waardoor ze geïnspireerd raken, wat ze drijft. 'Ja ja...' dacht ik enthousiast, ook dat levert vaak veel op.'

Ik startte een klein onderzoekje op twitter. "Wat is jouw persoonlijke inspiratie top 3", vroeg ik, "wat inspireert jou het meest. Waar wordt je blij van?" Dat leverde me al gauw een aantal reacties en zo begon het weer te stromen in mij. Wat een mooie antwoorden, ik deel ze graag met jullie:

Inspiratiebronnen van anderen
@karinwinters: mijn grote liefde, mijn kinderen, mijn weblog
@andredonker: Natuur, MensenMensen, beleving en ervaring
@aimarieke: Verhalen, structuren, lege ruimte
@100procentbekke: mensen die een mooi doel nastreven, bij iemand een aha! zien, als ik iets nieuws kan leren
@bregisback: mensen, de wijde wereld, luchten
@annekekassteele: zee, wind, wolken
@RalfSilvius: de mens, natuur, duisternis vs licht (oftewel contrasten in het algemeen)
@sigridvaniersel: Gesprekken met mensen staan absoluut bovenaan. Verder lezen (boeken, blogs) en afzondering zoeken (douche!)
@evelyne_p: jongeren, fantasie, leefstijl: Als je 'het' kan dromen, kan je het ook DOEN. Heb er eigenlijk nog één, mag dat: 4. "Buiten de lijntjes denken"
@annetstruik: spelenderwijs ontdekken, mensen, creatieve uitingen
@gaby407: media, urban cities, internet
@PvanderLugt: Mooie foto's maken,'mooie' mensen, pakkende muziek
@PianoTweets: het heden, het universum, mijn medemensen
@franxine: mijn geliefden, mijn werk, ontmoetingen met anderen
@LadyLau: zonlicht, enthousiasme zien in/aan andere mensen, actief bezig zijn met wat ik leuk vind
Hopelijk ben ik niemand vergeten. Mijn persoonlijke inspiratiebron verklap ik helemaal aan het eind van dit artikel. Nog even geduld dus.

3. Verbeelden
Een prachtige lijst. Om blij van te worden. Ineens heb ik een idee. Met het programma Wordle maakte ik van de resultaten een beeldgedicht. Ik publiceerde het al eerder op mijn blog, maar laat het graag nog een keer zien:

Grote weergave of zelf een Wordle maken

Je kunt het beeldgedicht uitprinten en ophangen in je werkkamer, als geheugensteuntje voor momenten, waarop jij om inspiratie verlegen zit.

4. Zorg dat het blijft stromen
Mijn Artsurfing student Jeroen van der Weide gaf ik de opdracht om een tekendagboek bij te gaan houden. Elke dag even ruimte maken voor een schets, al is het slechts een enkele lijn. Zo blijft de inspiratie stromen. Veel beroepscreatieven hebben een creatief dagboek. Er zijn allerlei vormen te bedenken. Twee voorbeelden ter inspiratie:

Pianotweets

Muzikant Joost Vuurs componeert elke ochtend een pianotweet in 140 noten. Die deelt hij met zijn volgers op twitter. Ik vind het heerlijk om tijdens het ontbijt even van zijn dagelijkse creatie te genieten. Wie niet twittert kan toch meeluisteren via www.ianotweets.com. Je kunt je ook abonneren, dan krijg je elke dag zijn nieuwe compositie in je mailbox.

Silly pictures

Onder het motto Dare 2b Silly publiceert theaterdocent en cliniclown Ralf Silvius dagelijks een maffe foto van zichzelf op twitter, facebook en op www.spots.nl. Ook daagt hij je uit om zelf deel te nemen aan zijn project, durf jij?

Conclusie:

Inspiratie komt niet vanzelf bovendrijven als je passief gaat zitten wachten. Je moet er iets voor doen, maar ook weer niet te veel. Vaak hoef je maar een klein stapje te zetten om de inspiratie uit te nodigen. De lijst 100+ inspiratiebronnen van Sigrid is hierbij een handig hulpmiddel. Zelf neem ik mij voor om net als Jeroen een tekendagboek te gaan bijhouden. Morgen begin ik, nee ik bedoel nu meteen, vandaag nog. En jij, hoe zou jouw persoonlijke creativiteitsdagboek er uit kunnen zien? Misschien heb je er al een. Laat het me vooral weten via een reactie onder dit blogartikel. Leuk, dat geeft mij weer nieuwe inspiratie.

Tot slot: mijn persoonlijke inspiratiebronnen
1. De zee of de rivier (water dus)

2. Kunst (kijken maken zien horen voelen ruiken)

3. Spelen
Het heerlijke van werken als kunstenaar en kunstdocent is dat mijn werk direct uit mijn inspiratiebronnen voortkomt en dat ik zo een inspiratiebron voor anderen kan zijn. En zij voor mij.

Mag ik jou inspireren?
Graag ontmoet ik je deze zomer aan mijn inspiratiebron de rivier de Lek bij de workshops Zomerzwerf om te creëren en te genieten van een heerlijke korte vakantie.

Lees de Zomerzwerf ervaringen van Marijke, Hennie en Monique.

Bekijk de foto's van de Zomerzwerfworkshop juli 2011

Download de Zomerzwerffolder en een inschrijfformulier

Wil je graag maandelijks inspiratie van mij in je mailbox ontvangen?

Abonneer je op mijn gratis e-zine.

Foto's Zomerzwerf (workshop schilderen aan de Lek)

2011-07-16T18:46:00.006+02:00

Tussen Everdingen en Culemborg ligt Het werk aan het Spoel, een fortificatiecomplex dat deel uitmaakt van de Hollandse Waterlinie. Natuur en cultureel erfgoed komen hier prachtig samen en waren afgelopen weekend onze inspiratiebron tijdens de workshop Zomerzwerf experimenteel schilderen. Twee zonovergoten dagen, echt waar. Er zijn prachtige kunstwerken ontstaan. Zowel de deelnemers als ik en hond Tara hebben genoten. Ik verheug me alweer op de volgende Zomerzwerf-workshops.

Wil je zelf ook graag Zomerzwerven? In augustus organiseer ik nog twee workshops:

6/7 augustus: materiekunst

26/27 augustus: experimenteel tekenen

Inspiratiebronnen als beeldgedicht

2011-06-13T17:16:00.002+02:00

Als input voor mijn e-zine vroeg ik op twitter een vijftiental mensen naar hun inspiratie top 3. De antwoorden leveren het volgende Wordle beeldgedicht op:

Klik op de afbeelding voor een grote weergave of om je eigen Wordle te maken.

Mensen scoren hoog, de natuur staat op een goede tweede plaats. Lees je gedetailleerder dan ontdek je dat kunstuitingen een derde plaats innemen. Ik ben benieuwd hoe het woorddiagram er uit ziet als er meer mensen deelnemen. Wil je ook meedoen, plaats jouw inspiratie top 3 dan als reactie onder dit blog.

Ben je benieuwd naar mijn e-zine over Inspiratie? Abonneer je (gratis) via het contactformulier. Je ontvangt dan je elke maand inspiratie in je mailbox en ben je meteen op de hoogte van mijn workshops, cursussen en andere activiteiten.

KNOCKaRT Zomerzwerf 2011 Workshops beeldend werken langs de rivier

2011-06-09T12:43:00.011+02:00

Zin om een weekend langs het water te zwerven, je door de natuur te laten inspireren en creatief aan de slag te gaan. Actief ontspannen en tegelijk iets nieuws leren? Of heb je ervaring met beeldend werken en ben je op zoek naar een nieuwe impuls of meer vrijheid in je werk? Dan is deze workshop echt iets voor jou. Zomerzwerf is een creatief en leerzaam avontuur met veel aandacht voor de waarneming en het experiment. Elke ochtend verzamelen we ons op een ander strandje langs de Lek. We genieten van een kop koffie of thee, lekker met onze blote voeten in het warme zand. Je vingers jeuken al om aan de slag te gaan.

Anders kijken
Bij het maken van kunst gaat het echter niet alleen om het 'doen'. Het is belangrijk om ook het 'kijken' te trainen. Tijdens deze workshops besteden we daarom

veel aandacht aan de waarneming. De natuur om ons heen helpt hierbij en prikkelt onze zintuigen.

Experimenteren
Creativiteit gaat niet over gebaande paden. Wat je al kent, dat brengt je niet verder. Om tot

nieuwe beelden te komen gaan we experimenteren met de materie. We verwerken materialen die we vinden in de natuur en maken gebruik van de kracht van stromend water.

Technieken
Je kunt kiezen uit drie verschillende technieken:

1. experimenteel schilderen (16 en 17 juli)

2. materiekunst van gevonden materialen (6-7 augustus)

3. experimenteel tekenen (27-28 augustus)

Wil je meer weten en / of meedoen?

Heb je nog vragen, bel mij dan gerust even op 06-49748853

Download de cursusfolder en een inschrijfformulier via de website

Meld je aan voor mijn gratis e-zine om op de hoogte te blijven van mijn workshops.

Kind van het water De Zomerzwerf beleving van Marijke Verhoef

2011-06-09T12:39:00.005+02:00

"Het water houdt mijn enkels in haar koele grip, waaiert uit in belletjes als ik mijn benen bevrijd. De zon kietelt mijn rug. Mijn ogen zijn gefixeerd op het kleurenschouwspel dat zich voor mij afspeelt. De rivier speelt met mijn tekening en steelt met strelende bewegingen stukjes kleur van het papier. En neemt het mee. Stroomafwaarts naar de zee. Samen met al mijn gedachten. Ik kijk enkel toe, mij verwonderend over de wonderlijke wegen van het water.

Drie dagen zwerf ik door de zomer. Overnachten in een tentje, aan de oever van de Lek. Met de koelte van de ochtend wandel ik naar de rivier. Creativiteit stroomt onder de warmte van de zon. De natuur neemt mij mee op ontdekkingstocht. Ik zie zelfs de schoonheid in de resten van een grillig verkoold vuur. De kille wind waait mijn hoofd leeg. En dan ontstaat er iets. Het maakt niet uit of het mooi is of lelijk. Het komt vanuit mij. Een creatie van een kind van het water. Zwervend via vele rivieren, op zoek naar de zee."

Gastblog van Marijke Verhoef

Deelnemer Zomerzwerf augustus 2010

Lees ook de zomerzwerfbelevingen van andere deelnemers:
'Langzaam loslaten' - Monique van der Loo
'Het betere jutwerk' - Hennie Tibben

Wil jij ook Zomerzwerven?

Je kunt in 2011 kiezen uit drie verschillende workshops:
Experimenteel schilderen (16 en 17 juli)
Materiekunst van gevonden materialen (6 en 7 augustus)
Experimenteel tekenen (27 en 28 augustus)
Lees verder en download de workshopfolder en een inschrijfformulier

Meld je aan voor mijn gratis e-zine, dan houd ik je op de hoogte van mijn andere activiteiten.

'Geklats, geklots, gekledder... ' CoBrA als inspiratiebron

2011-05-07T18:24:00.001+02:00

'Geklad, geklets, geklodder’ en ‘Waanzin tot kunst verheven' reageerden de kranten fel op de experimentele Cobra-tentoonstelling in het Stedelijk Museum (Amsterdam 1949). 'Dat kan mijn kind ook' is een vaak gehoorde kritiek als het om abstract expressieve kunst gaat, ook nu nog. De kindertekening was voor de Cobra-schilders een belangrijke inspiratiebron. 'Het kind kent geen andere wet dan zijn spontaan levensgevoel en heeft geen andere behoefte dan dit te uiten' schreef Constant. De Cobra-kunstenaars schilderden direct en spontaan, kleurrijk en met veel fantasie, net als kinderen. Ze zetten zich af tegen de regels van de kunstacademie. Het experiment stond voorop en de materie zelf was het uitgangspunt voor hun creativiteit. In de nieuwe kunst is draait het om de expressiviteit, om het spontane scheppen van wat de intuïtie ingeeft.

Op 8 november 1948 ondertekenden zes schilders een manifest, waarin zij zich afzetten tegen de gevestigde orde: Asger Jorn (Copenhague), Christian Dotremont en Joseph Noiret (Bruxelles) en Karel Appel, Constant en Corneille (Amsterdam). De naam is een afkorting van de drie steden waar de kunstenaars vandaan kwamen. Al gauw sloten zich meer schilders, beeldhouwers, dichters, fotografen en filmers bij aan. Cobra zette zich af tegen tegen de westerse burgerlijke cultuur en de klassenmaatschappij. Die had immers niet veel goeds gebracht, gezien de verschrikkingen van de 2e wereldoorlog:

'... in deze tijd heeft wat men altijd noemde, schoonheid schoonheid haar gezicht verbrand...' dichtte Lucebert. De nieuwe kunst moest een volkskunst zijn en 'eigendom van allen', aldus Constant. In 1951 werd Cobra opgeheven. Slechts drie jaar heeft de beweging bestaan, maar zij veroorzaakte een doorbraak in de moderne kunst die tot op de dag van vandaag doorwerkt.

Cursus expressief schilderen: Cobra als inspiratiebron

Dit voorjaar is Cobra onze inspiratiebron in de cursus expressief schilderen. Aanmelden is niet meer mogelijk. Wel kan je in mei een losse proefles afspreken, kosten € 32,50 inclusief alle materialen. Bel mij (06-49748853) als je geïnteresseerd bent. Meer info op www.knockart.nu

Cobra museumtips

2011-04-18T13:13:00.012+02:00

In Amstelveen vind je het Nederlandse Cobramuseum.

Tot 6 juni de tentoonstelling 'Verborgen schatten' met topstukken van de Cobra beweging uit de museumcollectie en 15 hoogtepunten van Cobra uit de kunstcollectie van ABN AMRO. Bij een aantal kunstwerken worden boeiende verhalen verteld, over de totstandkoming ervan of over de Cobra kunstenaars. Verhalen die normaal gesproken verborgen blijven. Foto: Constant, aimaux 1949

Stedelijk Museum Schiedam: Veel Cobra-kunst in de vaste collectie. Dit museum is wat minder bekend bij het grote publiek, maar dat is beslist onterecht. Informeer voor je naar Schiedam reist even of de Cobra collectie op dat moment tentoongesteld wordt.

In het Aboriginal museum in Utrecht is nog tot mei de expositie 'Los van de traditie, Cobra en Aboriginal kunst' te zien.

Eerste solo-expositie van cursist Coby Uphof

2011-04-13T09:05:00.019+02:00

Drie jaar geleden begon Coby Uphof bij KNOCKaRT met expressief schilderen. Tijdens een workshop Zomerzwerf ontdekte zij aan de rivier de Lek een nieuwe techniek: het drippen. Hierbij wordt de verf niet doelgericht aangebracht, maar deze stroomt en gaat een eigen weg. Het is een experimentele en vrije manier van schilderen. Je laat los, want je hebt het niet in de hand, tegelijk stuur je ook om de verf je eigen wil op te leggen en tot vorm te komen. Geen makkelijke techniek, maar wel een spannende manier van werken die bij Coby tot prachtige resultaten leidt.

Het afgelopen jaar kwam Coby's werk in een stroomversnelling terecht. In een energieke explosie van creativiteit schilderde zij haar eerste solo-expositie bij elkaar, een mijlpaal. Ze is razend trots... en ik ook. Het is fantastisch om mijn cursisten te zien groeien. Coby's werk is rijp om het aan de wereld te tonen.

Expositie en website Coby Uphof

T/m 16 september te zien in het Fysiotherapeutisch Centrum, ’t Slijk 8 te Vianen. Coby heeft ook een eigen website.

Wil jij ook Zomerzwerven?

Je kunt kiezen uit drie verschillende workshops:
Experimenteel schilderen (16 en 17 juli)
Materiekunst van gevonden materialen (6 en 7 augustus)
Experimenteel tekenen (27 en 28 augustus)
Lees verder en download de workshopfolder en een inschrijfformulier

Op de hoogte blijven van workshops / cursussen?

Meld je dan aan voor het gratis e-zine. Je ontvangt dan maandelijks nieuwe inspiratie in je mailbox. Je kunt je ook altijd eenvoudig weer afmelden.

Vanavond op Cultura 24: Eating Fire - Picasso

2011-04-07T17:59:00.003+02:00

"De jonge schilder Pablo Picasso is nog geen twintig wanneer hij in 1900 in Parijs arriveert, trappelend van ongeduld om zichzelf als kunstenaar te ontdekken. De stad is het culturele centrum en dé ontmoetingsplek voor kunstenaars uit de hele wereld. Picasso raakt geïnspireerd en experimenteert en groeit binnen zeven jaar uit tot de leider van de avant-garde.

Regisseur Micaela van Rijckevorsel maakte een documentaire over deze bruisende, vroege periode uit de carrière van Picasso."

7 april 22:00 - 23:00 uur op Cultura 24 (herhaling in de week erna)

In het van Gogh Museum is tot 29 mei 2011 de tentoonstelling Picasso in Parijs, 1900 - 1907 te zien. Bekijk hier vast de trailer:

Cultura24: Lucebert - Tijd en afscheid (documentaire)

2011-04-07T17:44:00.008+02:00

Een portret door Johan van der Keuken van schilder en dichter Lucebert.

Cultura 24: 6 april 20:00-21:00 uur, herhaling 7 april 17:00 uur en 8 april 12:00 uur

Een voorproefje:

27 maart Open dag, kickoff nieuwe cursussen

2011-01-12T15:23:00.006+01:00

KNOCKaRT zet op zondag 27 maart haar deuren open voor iedereen die geïnteresseerd is in beeldende kunst en daar meer van wil weten of ernaar verlangt om zelf te schilderen en zich uit te leven met verf. Het is een mooie gelegenheid om kennis te maken met kunstenaar / docent Mieke Siemons en haar manier van schilderen en lesgeven. Begin april gaan de nieuwe cursussen expressief schilderen van start op dinsdagavond en vrijdagmorgen. Tijdens de open dag kan je in een miniworkshop ervaren of het ook iets voor jou is. Mieke is van mening dat iedereen kan (leren) schilderen. Belangrijkste is de wil om je op deze manier te uiten.

Programma:

12:00 / 16:00 uur - Expositie kunst Mieke Siemons en cursisten KNOCKaRT

12:30 / 14:00 uur - Demonstraties expressief tekenen / schilderen door cursisten
14:00 / 14:20 uur - Gratis miniworkshop
14:30 / 15:00 uur - Demonstraties expressief tekenen / schilderen door cursisten
15:00 / 15:20 uur - Gratis miniworkshop

Je bent welkom tussen 12 tot 16 uur in atelier KNOCKaRT, Varkensmarkt 8 te Vianen.

8 en 12 april start nieuwe cursus expressief schilderen

Cobra en Expressionisme als inspiratiebron

Het expressionisme is een kunststroming, eigenlijk zijn het meerdere stromingen: het Duitse expressionisme begin 20e eeuw (Blaue Reiter en Die Brucke), na de 2e wereldoorlog Cobra in Europa en in en het Abstract Expressionisme Amerika. Deze stromingen zijn inspiratiebron voor Mieke Siemons in haar eigen werk en ik haar lessen. Zij voelt mij verwant met de expressionisten. Hun uitgangspunten zijn ook de mijne, in mijn eigen schilderijen en in de cursussen. Daarom noem ik het heel bewust een cursus expressief schilderen. Expressie is jezelf uiten, dit kan in muziek poëzie, theater of tekenen en schilderen. Het onderbewuste speelt een belangrijke rol, maar is niet het enige. Ook de vorm, de techniek in belangrijk en krijgt aandacht. In de cursus die in april start maken we kennis met Cobra en gaan we werken met technieken, die zij gebruikten om tot expressie te komen.

Tekenen: ontmoeting in het focuspunt (compositie)

2011-01-08T18:10:00.007+01:00

Pianoklanken van Glenn Gould en de stilte van een wit vel papier tussen ons in. Ik laat het sneeuwen: zwart houtskoolpulver dwarrelt op het papier. Dit geeft op zich al een mooi beeld. Ik nodig de cursisten uit om met hun vingers te gaan tekenen. Zacht en zwart glijden hun vingertoppen over het papier, dansend op de muziek, als schaatsenrijders op het ijs. Het houtskool laat sporen achter, golvende lijnen. We maken ze dik en dun door harder of zachter op een korrel houtskool te drukken. Dat maakt een lijn levend en interessant. In het midden van het vel ontmoeten we elkaar. Het is de laatste les. Vanmiddag gaan we elk weer ons eigen weg. De tekening symboliseert dit en is tegelijk een inleiding op de nieuwe cursus. De tekening heeft een focuspunt in het midden, waardoor je blik gevangen wordt. Vanuit dit aandachtspunt dansen de lijnen naar de buitenkant van het papier, ze leiden je blik door de tekening.

Focuspunt en blikgeleiding zijn belangrijke begrippen binnen de compositieleer. Al tekenend hebben wij zelf ontdekt ze betekenen. Zo gaan de begrippen leven en vergeten we ze nooit meer. Graag laat ik je in mijn cursussen de theorie ervaren door speelse oefeningen. Zo blijft het geleerde beter hangen. Bovendien is het inspirerender om zelf op ontdekkingstocht te gaan. Ook voor mij, liever niet voor de klas maar in de groep. Tussen jullie in, daar voel ik mij thuis.

Zin gekregen om ook mee te doen?

Vanaf 21 januari nieuwe cursussen tekenen, schilderen

Expressief schilderen op dinsdagavond of vrijdagochtend (10 weken)

Tekenen: vorm en expressie (donderdagavond 8 weken)

Lees meer over de cursussen en meld je snel aan

Kom naar de open dag op 15 januari 2011

Fluister mooie dingen

2010-11-19T17:51:00.021+01:00

Nederland schreeuwt om cultuur. Theatermakers, musea, kunstenaars, muzikanten schreeuwen om het hardst door elkaar en inmiddels ben ik daar moe van. Niet van de acties zelf, wel van het schreeuwen. In het begin heb ik even meegebrult, want ook ik maak me zorgen om de bezuinigingen op cultuur. Niet zozeer om mijn eigen hachje, want ik draai zonder subsidie. Niet altijd even makkelijk, maar het gaat. Het werk zelf is mijn beloning. Ik voel mij gelukkig omdat cultuur mijn leven is. Mijn passie is mijn werk en ik kan er (net) van leven. Ik eet liever een bammetje kaas in het culturele werkveld, dan een clubsandwich in het bedrijfsleven, waar ik vroeger werkte.

Cultuur is mooi, kunst maakt mij gelukkig en dat wil ik graag delen met iedereen. Niet door te schreeuwen, maar anders: door samen te schilderen in mijn cursussen of door samen naar kunst te kijken en diep in een schilderij te duiken. Kunst is voor mij een avontuurlijke ontdekkingsreis in een wereld vol schoonheid. Ik was dan ook blij verrast toen ik temidden van al dat geschreeuw om cultuur, plots op twitter een zacht stemmetje hoorde: 'Zullen we fluisteren? Fluisteren over mooie dingen?'

Het is bijna een gedicht en klinkt als muziek in mijn oren. Omdat het de essentie van kunst raakt: #fluistermooiedingen gaat over schoonheid, waarbij het actie voeren zelf een kunstwerk wordt. 'JA JAAA!!!" wilde ik bijna schreeuwen, maar ik kon net net op tijd mijn woorden ombuigen tot gefluister, zodat mijn antwoord de vraag niet overstemd.

#fluistermooiedingen is een initiatief van muzikant Gerhardt. Hij roept iedereen op om op 25 november in actie te komen, niet door te schreeuwen, maar door te fluisteren.

Lees meer over de actie #fluistermooiedingen.

Zelf fluister ik deze week mooie dingen op twitter. Veel links naar collegakunstenaars en musea, die mooie dingen maken of organiseren. Zoals ik elke week doe. Alleen praat ik deze week wat zachter, dan valt het meer op.

Kunst voor kids: zelf oerverf maken, zoals in de prehistorie

2010-11-05T17:56:00.014+01:00

Grotschilderingen

De alleroudste kunst die nog bestaat, vind je in Frankrijk in de grotten van Chauvet (spreek uit als: sjoovet). In de prehistorie (30.000 - 9000 jaar geleden) hebben mensen dieren op de rotswand geschilderd: leeuwen, neushoorns, oerossen, paarden en bizons. Maar ook afdrukken van handen en abstracte figuren. De beroemdste grotschilderingen zijn in Lascaux (spreek uit als: laskoo). Dat ligt ook in Frankrijk, waar op nog meer plaatsen rotsschilderingen te vinden zijn. Als je op vakantie in de buurt bent, moet je er beslist eens heen gaan. Thuis kan je vast dit filmpje over rotsschilderingen bekijken:

Oerverf:

In de prehistorie hadden ze nog niet zoveel kleuren verf als wij nu hebben. Om verf te maken gebruikten mensen pigmenten (kleurpoeders) die ze uit de aarde haalden: geelbruin (oker), roodbruin (sienna) en donkerbruin (omber). Hier maakten ze verf van met eieren en water. Soms gebruikten ze - heel vies - zelfs urine in de verf. Dat zal dan wel stinkverf geweest zijn. Verder schilderden ze met bloed (rood) en tekenden ze met houtskool, dat is verbrand hout (zwart).

Schildercursus kinderen:

In de schildercursus hebben wij zelf verf gemaakt met aardpigmenten, eigeel en water. Met die verf hebben we dinosaurussen mee geschilderd. Nee niet op de muur, gewoon op papier. Toch lijken het door de kleuren net rotsschilderingen, kijk maar:

Recept voor verf uit de oertijd:

Wil je het zelf ook eens proberen? Vraag je moeder om een ei te splitsen. Voor de verf hebben we alleen de dooier nodig. Van het eiwit, dat je overhoudt, kan je schuimpjes bakken. Roer wat (kleur)pigment door de eidooier, tot het de goede dikte heeft. Nu kan je er direct mee schilderen. Verdun de verf met water. Pigmenten kan je kopen in een winkel met kunstenaarsmaterialen of bij een ouderwetse drogist. Maar je kunt ook proberen om met kerrie of koffiepoeder verf te maken. Of krijtjes fijnstampen tot pigmentpoeder. Vergeet niet om alles goed schoon te maken, anders gaat het ei rotten en dat stinkt verschrikkelijk. Je kunt de verf ook niet bewaren, je moet hem gelijk opschilderen. Veel plezier.

Jean Tinquely en Nikki de St Phalle

2010-09-06T16:00:00.023+02:00

Op mijn 20e maakte ik in Parijs kennis met het werk van Tinguely en De St. Phalle via hun Stravinsky-fontein: een indrukwekkend combinatie van een metalen mechaniek met felgekleurde polyester sculpturen, die voortdurend bewegen door middel van opspuitend water. Uren kon ik er naar kijken. Wat een heerlijk speels kunstwerk. Pas jaren later ontdekte ik dat de de fontein een eerbetoon is aan Stravinsky als componist van Le Sacre du Printemps, gecreëerd door Tinguely en De St. Phalle

Nikki de St. Phalle is vooral bekend door haar Nana-figuren: expressieve felgekleurde vrouwenbeelden van polyester. Ikzelf ben echter meer gefascineerd door de kinetische kunst van Jean Tinquely: ingenieuze draaiende, tingelende, rammelende mechanieken, die soms door de toeschouwer soms automatisch (bijvoorbeeld door de wind) in beweging gebracht worden. In de fontein komen de twee heel verschillende stijlen prachtig samen.

De Bonnie & Clyde van de kunst, Tinquely & De St Phalle

Deze documentaire "geeft ons een kijkje in het leven van het kunstenaarsechtpaar: "De exclusieve toegang tot persoonlijke en niet eerder gepubliceerde documenten en tekeningen, evenals de commentaren van vrienden en de kunstenaars zelf, leveren een unieke film op die inzicht geeft in het turbulente leven van Tinguely en De St. Phalle, een leven dat veel weg heeft van een kunstwerk." (Citaat Avro Cultuurgids)

Dat maakt alvast nieuwsgierig, ik ga dan ook niet meer vertellen over de levens en andere werken van de kunstenaars. Kijk zelf maar:

Bekijk de video in andere formaten.

Ook te zien via Uitzending gemist.

De cycloop: het meesterwerk van Jean Tinguely

Een tweede documentaire gaat over de totstandkoming van 'Le cyclop': een 22 meter groot zilveren hoofd tussen vier, honderden jaren oude, eiken in de bossen van Milly-la-Forêt in Noord-Frankrijk. Het gezicht van de Cyclop (een ontwerp van Niki de Saint Phalle) is overdekt met duizenden scherven glinsterend spiegelglas. In het hoofd beweegt een gigantisch piepend mechaniek, gemaakt door Jean Tinquely. Grote goudkleurige ballen rollen over een open buizenstelsel van metaaldraad, als sinaasappels in zo'n grote persmachine. Ik heb ik dit kunstwerk nog nooit in het echt gezien, maar mijn oom heeft het mijna zijn bezoek zo laaiend enthousiast en beeldend beschreven, dat ik het mij nu levendig kan voorstellen.

Le Cyclop werd gecreëerd door een collectief van 15 internationale kunstenaars. De bouw duurde tien jaar, vervolgens waren nog vijftien jaar nodig om alle bijdrages van de kunstenaars aan het project te installeren en integreren. Het kunstwerk heette aanvankelijk Le Monstre, daarna La Tête en tegenwoordig: Le Cyclop. (bron Wikipedia)

De installatie zelf bezoeken staat hoog op mijn culturele verlanglijst. Maar eerst ga ik genieten van de documentaire. Kijk je mee?

Volg mij op twitter voor meer tips voor kunst op tv, exposities in musea en ander kunstnieuws.

Van mij! Karin over de cursus expressief schilderen

2010-09-03T16:21:00.010+02:00

Sinds ongeveer een half jaar heb ik schilderles. Ik leer van alles over kleuren, contrasten, structuur, compositie en diepte. Ik leer ook dat ik een handschrift heb. En voorkeurskleuren. Dat ik beelden in mijn hoofd heb en die, tot mijn grote frustratie, niet zo op papier krijg.

Het papier was wekenlang steeds te groot voor mij. Wat ik opzette was klein, en vervolgens was ik al snel details aan het invullen en kon ik eindeloos prutsen op de vierkante millimeter. Ik breng veel tijd door zuchtend voor een wit papier.

Sommige klasgenoten smijten verf op het doek, gebruiken hun handen, deppen met doeken, krassen met paletmessen. De kleuren spatten van hun papier, dat bobbelt door het vocht. Mijn kleuren zijn ingetogen, mijn papier droog – ik gebruik maar weinig verf. De eerste keer dat ik twee vingers door de verf op mijn palet haal en vervolgens over het papier, is een ware grensoverschrijding.

Totdat we afgelopen week gingen sneeuwbalschilderen. Ieder begon op zijn eigen doek, maar na een paar minuten moesten we doorschuiven en doorschilderen op het doek dat een ander begonnen was. In eerste instantie kijk je argwanend om: wat doet die ander in mijn schilderij? Sjeez, allemaal dikke zwarte klodders door mijn subtiele pastellen! Maar na een paar keer wisselen is er zoveel gebeurd, heb je zoveel verschillende doeken voor je gehad, dat je alleen maar bezig kunt zijn met de kleuren en structuren die je nu voor je ziet. Die zijn niet ‘van iemand’. Die zijn van niemand, of van ons allemaal. Je moet goed kijken. Wat vraagt dit doek nu? Waar heeft het nog wat nodig? Waar kan het juist wat minder? Moet er überhaupt nog wat bij? Of is het eigenlijk af?

Kijken, en doen wat er nu nodig is.

Ineens drong het tot me door dat ik dat nu kon, omdat ik de doeken, geen van de doeken, meer als ‘van mij’ beschouwde. Ik identificeerde me niet meer met het schilderij, het was geen verlengstuk van mezelf meer. Ik droeg alleen maar bij, zo goed als ik kon.

Eckhart Tolle zegt ergens in zijn boek Een nieuwe aarde dat zodra we ergens ‘mijn’ voor zetten, iets een potentiële bron van pijn en angst wordt. Dan identificeren we ons ermee en kunnen we het kwijt raken. En dan raken we een stuk van onszelf kwijt. Of, zoals ik gemerkt had in de afgelopen weken, kan het ‘verprutst’ worden, en kun je in een kramp raken om het maar vooral niet verkeerd te doen. Dan mag iemand anders er niet aankomen, en liefst ook niks kritisch over zeggen. Er is veel te verliezen.

Maar als het een gezamenlijk kunstwerk is... dan valt ‘van mij’ weg, en kun je opgaan in wat er nu is, en wat het huidige moment vraagt. Het beste van jezelf geven voor een groter doel.

Gastblog Karin Bosveld – cursist expressief schilderen 2010

Met toestemming overgenomen van de site Simplify Life

Start nieuwe cursussen

Eind januari 2010 starten er weer nieuwe cursussen. Kijk voor meer info op www.knockart.nu of kom naar de open dag op zaterdag 14 januari.

Langzaam loslaten... dan gaat het stromen De Zomerzwerfbeleving van Monique

2010-09-01T20:21:00.024+02:00

Mieke's zomerzwerfflyer prikkelde mijn zintuigen. Snuffelen op de website voedde mijn enthousiasme tot ik ontdekte dat ik de aangekondigde data onmogelijk zou kunnen, wat een teleurstelling. Maar toen ontving ik ineens een uitnodigend mailtje: inschrijven voor 1 enkele dag was nu ook mogelijk. Ik nam direct contact op met Mieke. Er was nog plaats. Gelukkig! En wat een ontzettend leuk telefoongesprek kun je soms hebben met mensen die je niet kent. Mijn nieuwsgierigheid naar de dag groeide.

14 augustus, een stralende dag! Eerst gezellig met elkaar koffie en thee drinken bij het kleine bruggetje en daarna bepakt en bezakt op weg naar de Lek. Door het weiland, over hekjes naar een prachtige plek aan het water. We waren daar alleen, nog wel…………. Door het prachtige weer kregen we al snel bezoekers die heel nieuwsgierig waren wat wij met papier, water, verf en zand aan het doen waren. Dit leverde leuke gesprekken op.

Het was heerlijk om lekker te mogen “kliederen”. Door mijn enthousiasme was ik soms wat te ongeduldig om te ervaren wat het stromende water met de verf en het papier deed. Nat papier is kwetsbaar, dus je moet voorzichtig zijn als je ermee mee werkt. Toch kan je het wel kreuken, waardoor de verf in de groefjes loopt en een gemarmerd effect ontstaat. Als je het papier laat drogen wordt het weer sterk en heeft het een ruimtelijke vorm gekregen. Leuke ervaringen die nieuw voor me waren en waar ik enorm van genoot. Na wat aanwijzingen van Mieke raakte ik mijn ongeduld kwijt, kon ik ontspannen en makkelijker wachten op wat er gebeurde als het water zijn werk deed.

Na een gezamenlijke lunch keken we bij elkaar wat er ontstaan was. Mieke gaf ons de opdracht om vanuit de ervaringen, die we in de ochtend hadden opgedaan, een techniek te kiezen om die uit te diepen. Ik koos voor het kreuken van nat papier. Hoe ver kon ik gaan voor het papier scheurde? Ik keek hoe de de verfstroompjes over de toppen en dalen naar elkaar elkaar toeliepen of juist bij elkaar weg Hoe de kleuren zich vermengden. 's Morgens had ik enkel met blauw en zwart gewerkt, maar nu voelde ik ineens dat ik deze kleuren ontgroeide en er kwam plots rood aan te pas en geel en wit. Ik veegde er vrolijk op los en werd steeds blijer van wat er spontaan ontstond. Ik kon het steeds meer laten gebeuren. Het was goed zo.

De dag vloog voorbij. Het was één en al genieten. Wat ben ik blij dat ik deze kans gekregen en aangegrepen heb om nieuwe mensen te ontmoeten en nieuwe wegen te ontdekken. Mieke bedankt!

Gastblog van Monique van der Loo
Deelnemer Zomerzwerf augustus 2010

Lees ook de zomerzwerfbelevingen van andere deelnemers:

Kind van het water - Marijke Verhoef

Het betere jutwerk - Hennie Tibben

Wil jij ook Zomerzwerven?
Je kunt in 2011 kiezen uit drie verschillende workshops:
Experimenteel schilderen (16 en 17 juli)
Materiekunst van gevonden materialen (6 en 7 augustus)
Experimenteel tekenen (27 en 28 augustus)
Lees verder en download de workshopfolder en een inschrijfformulier
Meld je aan voor mijn gratis e-zine, dan houd ik je op de hoogte van mijn andere activiteiten.

Heb jij een vraag aan een museum? Stel hem vandaag!

2010-09-01T10:36:00.019+02:00

11 september 2010 #askacurator

Vandaag zitten er wereldwijd curators van musea klaar om al jouw vragen te beantwoorden. In Nederland doen er 39 musea mee met #askacurator. Vergeleken met andere landen die deelnemen is dat echt heel veel. Musea doen er veel aan om via social media te communiceren met hun bezoekers. Via twitter volg ik zelf 67 Nederlandse musea en 32 musea wereldwijd. Met bijvoorbeeld @Boijmans @Stedelijk en @MuseumBoerhave heb ik regelmatig contact. Ja echt ze praten gewoon terug. Ik blijf via twitter heel eenvoudig op de hoogte van het expositie-aanbod. Vroeger moest ik daar veel meer moeite voor doen. Zelf speel ik deze informatie weer door naar mijn eigen volgers.

Ook meedoen?

Stel je vraag op www.askacurator.com

Workshop Nazomerzwerf (28 augustus 10-16 uur) Experimenteer met verf, papier, zand en water

2010-08-20T17:48:00.004+02:00

Een laatste dag zwerven en schilderen langs de oevers van de rivier. Lekker met je voeten in het water, zand dat kriebelt tussen je tenen. We experimenteren met met verf, zand, water en papier. Zand maakt de verf dikker en geeft het een andere textuur. Door een beschilderd papier in het water te leggen, gaat de verf stromen en ontstaan de mooiste effecten. Een bijzondere techniek, die jou heel dicht bij de natuur brengt, en bij jezelf en je creativiteit.

Lees de Zomerzwerfbeleving van Marijke

Lees de Zomerzwerfbeleving van Hennie

Kosten workshop € 87,50 incl. materiaal

Bel me voor meer info op 06-49748853

'Het betere jutwerk' De Zomerzwerfbeleving van Hennie

2010-08-20T16:47:00.028+02:00

“Pak het materiaal dat je tegenkomt en kijk ook naar verbindingsspullen, die heb je straks nodig. Ik zie je over 30 minuten weer”.

"Ik krijg een tas en die is extra extra large. Maar in plaats van in een winkelstraat, loop ik aan de voet van peilers van een groot viaduct. Naast mij een kabbelende rivier, boven mij een snelweg. Met verkeer dat rijdt in een andere wereld.

Daar loop ik dan. Over het zand, tussen het hoge gras met mensenzooi. Ik ga dus troep shoppen. Hmmm. Nu ben ik een beetje kieskeurig en ik maak ik mijn handen niet graag vuil aan….. Ook zie ik anderen, al met volle tassen. In mijn ogen dan.

Ik voel dus wat weerzin en hoor ook mijn gids Mieke. Want ik doe mee aan zomerzwerf, een creatief avontuur. “Pak de spullen die jou aanspreken”. Dat hoor ik graag. Ik struin verder in een niemandsland waar stiekeme dingen gebeuren. Mijn fantasie gaat werken, ik maak wat foto’s van reuzedistels met een miniatuurbrug als vage achtergrond en ongemerkt stop ik wat spullen in mijn tas.

Na een half uur loop ik naar de afgesproken plek met een behoorlijk lege tas. En ik zie de tassen van de anderen die best wel uitpuilen. In mijn ogen dan. Mieke vraagt mij materialen met elkaar te verbinden. Ik zit in het zand, onderzoek het woord ‘verbinden’, kijk naar de materialen, hun vorm en verschijning.

Eerst pak ik het gesmolten restant van een wegwerp-BBQ, een veer en een stuk prikkeldraad. Ik dacht aan genieten, verzachten, prikkelen. Maar wat bleef het een raar beeld, dat spul samen was bedacht en vergezocht.

Dan ga ik aan het werk met het andere spul. Het is niet veel, maar de materialen trekken me. Ik schik, buig en draai wat. De materialen verstrengelen, spannen en passen bij elkaar. Ik hoef niets met een touwtje aan elkaar te verbinden. Wat ik zie, is geen troep maar jutwerk dat ik graag in handen heb en van meerdere kanten bekijk."

Gastblog van Hennie Tibben

Deelnemer Zomerzwerf augustus 2010

Lees ook de zomerzwerfbelevingen van andere deelnemers:
'Kind van het water' - Marijke Verhoef
'Langzaam loslaten... ' - Monique van der loo

Wie is Hennie Tibben?

Binnen haar bedrijf Tibbenwerkt helpt Hennie zelfstandige professionals om de leiding te nemen over hun eigen succes. Ik volgde bij haar het actieprogramma 'Je ideale werkweek'.

Door de juiste activiteiten in te zetten krijg je beter grip op je tijd en ga je doelgericht te werk.

"En onderweg krijg je vleugels, plezier en ervaar je rust en ruimte," belooft Hennie.

Mooi om te zien hoe Hennie ruimte voor zichzelf creëerde door mijn Zomerzwerf als onderdeel van haar persoonlijke ideale werkweek in te zetten. Elegant buigt zij haar creatieproces om naar stimulerende vragen aan haar eigen klanten. Vragen die ik graag doorspeel naar jou:

"- Welk materiaal heb jij al liggen? Je voorkeuren, talenten, typische eigenschappen, kennis, ervaring, favoriete activiteiten, ideale klanten.

- Welke brandende vragen stellen zij regelmatig aan jou? Welke problemen kun en wil jij graag oplossen?
- Wie of wat staat er eigenlijk al pal voor je neus?
- Wat kun jij oppakken, een beetje buigen en verder vormgeven?"

Wil jij ook een ideale werkweek?

Zwerf eens rond op de website van Tibbenwerkt en jut daar de materialen die jou van pas komen. Meld je ook aan voor Hennie's nieuwsbrief of een gratis teleseminar.

Of wil jij graag Zomerzwerven?

Meld je aan voor mijn gratis e-zine, dan houd ik je op de hoogte van mijn activiteiten.

'Kind van het water' De Zomerzwerfbeleving van Marijke

2010-08-17T11:26:00.046+02:00

Gastblog van Marijke Verhoef

Deelnemer Zomerzwerf augustus 2010

Lees ook de zomerzwerfbelevingen van andere deelnemers:
'Langzaam loslaten' - Monique van der Loo
'Het betere jutwerk' - Hennie Tibben

Wil jij ook Zomerzwerven?

Meld je aan voor mijn gratis e-zine, dan houd ik je op de hoogte van Zomerzwerf in 2011 en mijn andere activiteiten.

Zeven uur in de rij voor Frida Kahlo

2010-08-06T18:39:00.002+02:00

Dit weekend loopt de grote overzichtstentoonstelling van Mexicaanse Frida Kahlo (1907-1954) in het museum Martin-Gropius-Bau in Berlijn ten einde. Omdat heel veel mensen de tentoonstelling op het laatste moment nog beslist willen zien, ontstaan enorme rijen voor de kassa. In de nacht van donderdag op vrijdag hebben zich zelfs mensen met slaapzakken voor het gebouw geïnstalleerd.

Het werk van Frida Kahlo heeft raakvlakken met het surrealisme, symbolisme en expressionisme, maar is ook sterk beïnvloed door de kunst van de Maya’s en Azteken. Hoewel de schilderijen vrolijk van kleur zijn, hebben ze ook iets beklemmends.Frida schildert vanuit haar angst en pijnen, die gevolg zijn van een ernstig tramongeluk op haar 17e, waardoor zij zwaar gehandicapt raakte. Frida Kahlo wordt gezien als een symbool voor het feminisme, een voorbeeld voor vrouwen wereldwijd. In haar zelfportretten vallen haar doorgegroeide wenkbrauwen en snorharen op. Zij weigerde om haar lichaams- en gezichtshaar te scheren. Ook was Frida politiek actief als communistisch activiste. Zij overleed in 1954, vermoedelijk door zelfmoord. Zij liet een briefje achter met de tekst: 'Ik hoop dat het einde vrolijk is en hoop nooit meer terug te keren'.

De tentoonstelling loopt tot 09 augustus 2010. De expositie bestaat uit 150 werken, zowel uit privé-collecties als uit musea in Mexico en de VS, waaronder 90 tekeningen, die nooit eerder tentoongesteld werden en Frida's allerlaatste schilderij.

Dus ben je in Berlijn en heb je er een wachttijd van 7 uur voor over... ga dan beslist kijken.
Heb je dat er niet voor over, bekijk dan werken van Frida Kahlo op internet.

Sprookjes bestaan: de wondere wereld van Augmented Reality

2010-05-10T17:06:00.019+02:00

Verwonderd hield ik plots een groen virtueel wezentje 'in mijn hand', heel bizar. Hij was er wel en hij was er niet. Hij rekte zich eens lekker uit, boog naar me en keek me aan met zijn drie schattige oogjes. Heel wonderlijk om te ervaren dat dit fantoompje een gevoel van vertedering bij me opriep. Alsof het echt leefde.

De techniek die dit mogelijk maakt heet Augmented Reality. 3D computeranimatie-beelden worden gecombineerd met live beelden uit de werkelijkheid. Het verschil tussen de reële wereld en de virtuele wereld wordt steeds kleiner. Er gaat een wereld voor je open, als je zelf met virtuele beelden gaat spelen. Je voelt je als Alice in Wonderland.

In vier stappen heb jij ook zo'n groen virtueel mannetje.

Stap 1: Print het zwart-witte pictogram via deze link

Stap 2: Zet je webcam aan.

Heb je een Mac met ingebouwde webcam, volg dan de instructie bij stap 3?

Stap 3: ga naar de website van Boffswana, scroll naar beneden en klik op START.

Heb je een pc? In plaats van bovenstaande afbeelding verschijnt nu het beeld van je webcam, je ziet jezelf dus. Klik nu op sluiten en ga dan verder met stap 4.

Heb je een Mac? Dan zie je waarschijnlijk alleen een zwart rechthoekig vlak en moet je een extra handeling uitvoeren. De webcam (isight) van de Mac staat standaard op "DV Video". Dit moet zijn "USB Video class Video". Dit kun je als volgt aanpassen: CTRL + muisklik op het zwarte vlak en selecteer"Instellingen". Je krijgt dan dit venster, waarin je 'toestaan' aanvinkt, zodat je Boffswana toegang geeft tot je webcam.

Vervolgens moet je de camera-instelling voor je camera aapassen: klik onderin het venster op het webcam-icoontje (naast de knop sluiten) je komt nu in het tabblad 'camera':

Selecteer in het uitklapmenu 'camera' de instelling "USB Video class Video" (in plaats van DV Video). Als het goed is, zie je nu het zwarte vlak veranderen in het camerabeeld. Klik op sluiten en ga dan verder met stap 4.

Stap 4: Houdt het pictogram, voor je webcam tot je een bewegende 3D animatie ziet. Zorg hierbij dat het pictogram goed vlak is, plak het zonodig op een stuk karton of houdt een boek onder je print.

Grote dromen

Is het gelukt? En ben je even verwonderd als ik? Voor mij symboliseert mijn ontmoeting met het wondere wezentje de geboorte van mijn nieuwe plannen. KNOCKaRT gaat van koers veranderen. Nieuwsgierig?

Meld je aan voor mijn gratis e-zine, dan ben je als een van de eersten op de hoogte.

Of volg me op twitter voor het laatste nieuws.

Schilderconcert met Mudanthe tijdens Kunst in de Korenstraat (Apeldoorn)

2010-04-28T10:26:00.011+02:00

Tijdens de opening van de manifestatie Kunst In de Korenstraat (Apeldoorn) was ik een dag lang straatartiest en gaf ik een schilderconcert op de opzwepende klanken van de percussiegroep Mudanthe. Trommelen met verf op het papier in het ritme van de muziek. Schilderen met al je zintugen, met je hele lijf. Heerlijk om te doen.

Mooi om mezelf terug te zien op de foto's van Paul van der Lugt, mijn lief. Ik zie mezelf stralen, blij zijn. Je zo kunnen uiten is heerlijk. Even alles loslaten, je vrij voelen. In contact met het publiek. Dat rechtstreekse contact mis je als kunstenaar, wanneer je werk ik een galerie hangt. Een muzikant treedt op en is in contact met zijn luisteraars. Dat wil ik ook. Met mijn kunst dichtbij mensen. Kunst als ontmoeting. Daarom geef ik les, daarom zoek ik samenwerking met muzikanten.

Eerder trad ik op met Sing & Songwriter LadyLau, binnenkort ga ik kennis maken met theatermaker en Didgeridoo speler Ralph Silvius. Ook staat een improvisatie met saxofonist Tom Beek op de verlanglijst.

Lees mijn blog over het schilderconcert met Ladylau.

Bekijk mijn kunst op www.miekesiemons.nl

Schilderconcert met LadyLau in Groenekan

2010-04-27T16:59:00.020+02:00

Sinds januari werken Laura ten Hoedt (LadyLau) en ik aan een nieuw project waarin wij samen improviseren met zang en schilderen. Het is heel bijzonder om zo direct op elkaar te reageren. Enerzijds is het schilderen als dansen op de muziek. Maar muziek is zoveel meer dan ritme. Laura's stem sleept me op een intense manier mee in de emoties van een nummer. En dan zijn er woorden en hun betekenis. Aanvankelijk wilde ik me niet door de woorden laten sturen, omdat ik bang was dan vooral vanuit de ratio te gaan schilderen en niet vanuit het gevoel en de muziek. Maar hoe diep ik ook in de muziek dook, ik kreeg het gevoel de kern niet te raken. Tot ik besefte dat ik ook de woorden nodig heb. Ik schilderde vanuit een gevoel in mijn buik, de plek waar ik mijn emoties ervaar. Het nummer waar ik mee werkte ging echter over horen, over stemmen in je hoofd. Toen ik dat gegeven als uitgangspunt nam, ontstond er een beeld dat wel klopte met de muziek.

Tijdens de opening van mijn expositie op 19 februari gaven Laura en ik de eerste performance voor publiek. Een bijzondere ervaring. Paul van der Lugt maakte foto's, Arno Jacobs de video's. Geniet even mee:

De expositie in Groenekan duurt nog tot eind juni 2010.

Raadpleeg voor de exacte locatie en openingstijden mijn expositiekalender.

Bekijk mijn schilderijen op www.miekesiemons.nl

Luister naar de muziek van Ladylau op www.ladylau.com

Lees ook mijn blog over het schilderconcert met muziekgroep Mudanthe.

De kunst van het beelddenken

2010-04-14T11:00:00.023+02:00

Anderhalf jaar geleden ontdekte ik in een gesprek met Saskia Smet van Beeldspiegel, dat ik wel eens beelddenker kon zijn. Ik zat niet echt te wachten op een etiket. Maar hoe meer ik me in beelddenken verdiepte, hoe blijer ik werd. Ik begrijp weer een stukje meer van mezelf. Graag leg ik je uit wat beelddenken inhoudt.

Beelddenken is ruimtelijk denken

Tegenover beelddenken staat het begripsdenken of taaldenken via een een logische keten van woorden en begrippen: van A naar B via C ... beland je bij X. Taaldenken is de wijze van denken, die ons op school wordt aangeleerd. Beelddenken is denken in ruimtelijke 'beelden' en dus niet in tweedimensionale plaatjes. Het begrip 'beeld' is meer dan enkel visueel. Het kan gaan om handelingen of belevenissen. Ook kunnen geluiden of emoties meespelen. Een beelddenker ervaart een idee als een ruimtelijk 'ding' en kan hier in gedachten omheen lopen om het van alle kanten te 'bekijken'. Doordat hij het idee zo op verschillende manieren waarneemt, wordt het geheel steeds duidelijker in zijn hoofd. Er worden aspecten aan toegevoegd of vanaf gehaald. In gedachten schaaft de beelddenker het idee bij tot het af is.

De beeldhouwer als metafoor

Je kunt het denkproces van de beelddenker vergelijken met de werkmethode van een beeldend kunstenaar, die een beeld van klei boetseert. Zie je voor je hoe hij het van alle kanten bestudeert. Hij haalt wat klei weg, loopt eens om het beeld heen en voegt ergens anders klei toe, net zolang tot het beeld naar zijn zin is. Terwijl je je dit voorstelt, ben je zelf ook aan het beelddenken. Je 'ziet' de beeldhouwer en zijn beeld voor je, misschien visueel, als een film. Of het is of je stelt je voor dat je zelf de beeldhouwer bent, je voelt de koele klei in je handen. Het is of de spieren van je handen in actie willen komen om de massa te kneden. Je kunt in je lijf ervaren, hoe je je arm wilt uitstrekken om een stuk klei aan het beeld te plakken.

Beelddenken is associatief denken.

Het ene beeld roept het andere op en dit gaat bliksemsnel. Zo snel dat een deel van de beelden onbewust blijft. Dat maakt het voor een beelddenker vaak lastig om uit te leggen wat zijn gedachtengang is. Woorden vragen te veel tijd, als je in gedachten alweer 10 beelden verder bent. Veel beelddenkers zijn creatief.

Aangeboren of aangeleerd?

Niemand is 100% beelddenker of 100% begripsdenker. We gebruiken beide manieren van denken. Alleen hebben we een voorkeur voor de ene of de andere denkwijze. Allemaal worden we geboren als beelddenker. In het begin van ons leven hadden we nog geen woorden, geen taal. Met het aanleren van taal leren we ook abstract denken in woorden en begrippen. Dit leren gaat stapje voor stapje, omdat alles ineens veel te moeilijk zou zijn. Het begripsdenken gaat langzaamaan het beelddenken vervangen in ons brein. Ons onderwijssysteem is ingesteld op begripsdenken. De wetenschap ook, onze hele maatschappij. Daarmee verliezen we een stuk creativiteit en dat is zonde. Het goede nieuws is dat we allemaal het beelddenken ook weer kunnen trainen.

Meer weten over beelddenken?

Dan zijn de trainingen van Mechel Ensing een aanrader.
Zelf geef ik via twitter informatie over beelddenken. Ik richt mij hierbij op volwassenen en beschouw beelddenken als een kwaliteit of karaktereigenschap en niet als een probleem.

Schilderen met al je zintuigen

2010-03-03T13:42:00.019+01:00

Het gefluister van zacht strelende penselen tijdens een schilderles. Of ezels die tegen de muur klapperen doordat de verf met kracht op het doek wordt gesmeten? Bij het schilderen spelen meerdere zintuigen een rol. Niet alleen het kijken. De tastzin is voor mij zeker zo belangrijk. Hoe voelt verf, hoe voelt het om de verf aan te brengen? Teder of met geweld, explosief. Hoe is de beweging van mijn arm? Die beweging bepaalt immers de beweging van de lijn op het doek. En dan natuurlijk de geur van verf, hoewel de acrylverf waar ik mee werk niet zo sterk ruikt als olieverf.

Het handschrift in mijn schilderijen

In mijn schilderijen spelen beweging, tastzin en van daaruit het handschrift een grote rol. Dat begon zo: In 2004 maakte ik in een boze bui een reeks expressieve krastekeningen. De eerste tekening was scherp en agressief, maar de laatste van de reeks leek wel muziek. Dit fascineerde mij zo dat ik doorging met deze manier van werken vanuit het handschrift. Ik kraste tientallen vellen papier vol. Het handschrift ontstond vanuit het gebaar, vanuit de beweging van het tekenen zelf en was elke keer anders. Tekenen werd na verloop van tijd schilderen. Naast penselen gebruik ik hierbij ook graag mijn handen, omdat het contact met het doek dan nog directer is.

Wil je zelf ook graag schilderen?

Misschien heb je nog nooit geschilderd en denk je: "dat kan ik vast niet." Maar iedere schilder kent de angst voor het witte doek. Of je nu al jaren schildert of net begint, die eerste streek verf is enorm spannend. Als je daar te lang bij stil blijft staan komt er niets uit je handen. Vanuit het theater kennen we het woord plankenkoorts. Die spanning hoort er gewoon bij. Een leuke manier om deze spanning spelenderwijs te bedwingen is de volgende:

Schilderen met je ogen dicht

Ja dat kan echt, we gaan op muziek schilderen met een blinddoek voor. Een nieuwe cursus begin ik graag met deze oefening. We schilderen op de tast en laten het penseel dansen over het papier. De sporen van de beweging vormen het beeld. Als de blinddoeken af mogen is iedereen altijd verrast over het resultaat. Heel interessant is om te zien hoe iedereen een persoonlijk handschrift heeft. We zijn allemaal uniek, ook in onze manier van schilderen.

Je kunt deze oefening thuis ook eens proberen gewoon met een balpen of stift op een A4-tje. Zet muziek aan, instrumentale muziek werkt het fijnst. Doe je ogen dicht en laat je potlood over het papier dansen. Als het nummer is afgelopen stop je en kijk je wat je gemaakt hebt. Probeer verschillende soorten muziek. Je zult merken dat het heel ontspannend en leuk is om te doen.

Smaakt het naar meer?

Op 12 maart start er een cursus van 8 wekelijkse lessen op de vrijdagmiddag in Groenekan.

In de 1e week van april beginnen er weer nieuwe cursussen in Vianen op dinsdagavond en vrijdagochtend. Deze cursus duurt 10 weken.

Kijk voor meer info over de cursussen op www.miekesiemons.nl

Benieuwd naar mijn schilderijen?

Op mijn website kan je ook mijn schilderijen bekijken, maar in het echt komen ze veel beter tot hun recht. Bezoek daarvoor mijn expositie in Groenekan. Raadpleeg voor openingstijden en de locatie de expositiekalender.

Stil de tijd, pleidooi voor een langzame toekomst

2009-12-24T15:01:00.010+01:00

Tijd, heb ik wel tijd om een blog over tijd te schrijven tijd tijd tijd seconde wat is tijd verdoe ik mijn tijd niet al tijdschrijvende vertikt de tijd... tik en daar stond ie even stil of liep de tijd terwijl ik stilviel tijd roept meer vragen op dan hij antwoorden geeft is tijd wel een hij vadertje tijd vroeger was tijd vrouwelijk zegt het woordenboek tijd tijd tijd de tijd schrijdt terwijl ik tijd schrijf tik tak tik tak..... Als ik over tijd ga nadenken dan lijk ik geen stap verder te komen, dan voel ik de tijd niet meer, dan voel ik haast of is haast ook tijd?

Leegte.. is leegte tijd?

Mag tijd ook leeg zijn? Mijn mooiste herinneringen aan tijd zijn leeg. Ik herinner me dat ik als meisje, vroeger op school, in de klas dromerig naar buiten staarde, nadat ik mijn repetitie af had. Druk schrijvende pennen om me heen krasten de tijd weg, haastten zich, maar ik had een zee van tijd tot mijn beschikking, ik hoefde niks. Als je je proefwerk inleverde mocht je weg, maar dat deed ik niet, ik genoot van de tijd, van het niks, van mij mocht dit eeuwig duren. Stil de tijd.

Klokken

Ik ben getrouwd met man die afgestudeerd is als klokkenmaker. Op zolder heeft hij een atelier vol klokken, die allemaal stilstaan. Niet omdat ze stuk zijn, maar omdat ik 's nachts graag wil slapen. Stel je voor een kakafonie van slaande klokken elk uur. Beneden een stuk of 10 klokken, waarvan er eentje mag lopen van mij. Ik wordt nerveus van klokken die samen een wedstrijdje in de tijd wegtikken. Ik draag ook geen horloge. Mensen zonder horloge geven de voorkeur aan belevingstijd, van kloktijd raken we opgejaagd. Ik zoek de stilte tussen de wegtikkende seconden om creatief te kunnen zijn.

Stil de tijd
Zomaar wat gedachten over tijd, een persoonlijke beleving van tijd. Eigenlijk wilde ik een filosofisch en goed doordacht verhaal over tijd schrijven. Dit naar aanleiding van de prachtige documentaire 'Stil de tijd' waarin Joke Hermsen bevlogen over de tijd filosofeert.

Ik heb de uitzending twee keer bekeken. De 1e keer genoot ik vooral van de mimiek van haar gezicht. De bewegelijkheid waarmee ze vol passie een enorme rust uitstraalde. Zo in de tijd te kunnen zijn. Af en toe ving ik een zin op die me diep raakte en de tijd even stil zette.
De tweede keer luisterde ik met een doel, dit blog schrijven. Geconcentreerd op de inhoud. Wat kan ik gebruiken? Een beetje gestresst, want wat heb ik toe te voegen aan wat Joke zegt? Geef ik een samenvatting van haar verhaal? Ik kan jullie beter twee filmpjes van Joke Hermsen tonen.

Hier komen ze:

Zo heb ik toch al een tijdje voortgeschreven. Ik voel niet langer de behoefte om terug te lezen of het wel goed is. Ik heb mezelf gewoon even mee laten voeren door de tijd.

Stil de tijd...

5 manieren om een definitie van 'creativiteit' te ontdekken

2009-07-22T20:11:00.018+02:00

Via de meest voor de hand liggende en minder vanzelfsprekende methoden.

1 Het woordenboek
Woordsoort: znw.(v.)
Modern lemma: creativiteit
znw. vr., g. mv. Gevormd bij creatief naar het voorb. van andere woordparen op -tief en -tiviteit of uit eng. creativity (1875); zoo ook fr. créativité (1946), du. kreativität.
ᴁ Het creatief zijn; scheppingskracht, scheppend vermogen.
v. dale [1976].

2 Vraag het de experts
Voor een presentatie over creatieve werkvormen, vroeg ik creatief doeners (mijn kunstenaarscollega's) en creatief denkers naar de betekenis van creativiteit. Drie van de vele antwoorden:

"Creativiteit, voor mij, is het tussen de regeltjes door laveren en mijn grenzen verleggen door het putten uit m'n oplossingsgevoelig denken, ervaring en fingerspitzen-gefuhl. Om zo te komen komen tot toepassingen die nog niet bedacht zijn"  en "creativiteit = een soort endorfine want het stimuleert je blij-klieren." Rian van Nieuwkerk (kunstenaar)

"Ik denk dat creativiteit een praktisch vermogen is, intelligentie is er in vele vormen!  Het combineren van toevalligheden tot een vinding / oplossing. Zonder creativiteit zou de mens nog in de oerwouden en op de steppe ronddolen." Jacob Bos (kunstenaar)

"Constant anders leren denken  - van alle kanten naar iets kijken  - komen tot niet conventionele oplossingen  - out of the box." Saskia Smet (creatief denker)

3 Creatief beelddenken
Via google zocht ik naar afbeeldingen met als zoekterm "creativiteit". Ik koos er vijf, die voor mij het meest over creativiteit gaan.

4 Creativiteit, hoe voelt dat?
Voor mij is creativiteit als zuurstof, ik kan niet zonde. Creativiteit is spelen, vliegen vrijheid, leven. Hoe voelt creativiteit voor jou? Welke kleur heeft creativiteit. Heeft het een geur? Hoe smaakt creativiteit? Gebruik je zintuigen.

5 ... even niet
Ik loop nu al 2 uur te tobben over het 5e punt en kom geen stap verder. De beste ideeën komen vaak als je er niet aan denk. Het Eureka komt vaak als je ontspant en niet bewust met je vraag bezig bent. Dus ik doe als Archimedes en neem een bad. Ook niets doen is soms creatief zijn.

Bronvermelding van de afbeeldingen: vraagteken, hoofd, steen-wiel, kleur-citroen, vis-lamp, lucht-hand, Archimedes

Wat is creativiteit?

2009-07-22T20:09:00.013+02:00

Is er wel een definitie van creativiteit mogelijk? Wil ik het niet liever open houden? Werkt het niet zo, dat het vastleggen van een betekenis juist de creativiteit doodt? Jarenlang voelde dat voor mijzelf wel zo. 'Creatief' en 'denken' waren twee uitersten in mijzelf die ik niet kon verenigen. Creativiteit had voor mij alles met mijn handen te maken, en niks met mijn hoofd. Mijn brein leek me daarbij alleen maar in de weg te zitten.

Ik hoorde steeds vaker over 'creatief denken' en werd getriggerd door de schijnbare tegenstrijdigheid binnen deze term. Ik raakte geboeid naar de creatieve processen in mijn hoofd en in dat van mijn schildercursisten. En ineens kwam ik ze in real life tegen, de creatief denkers van 'New shoes today' tijdens Wawangoo 2008. Ik ontdekte een groep soulmates, waar ik nog veel van kan leren.

Ik ben om, ik heb ontdekt hoe ik mijn brein ook creatief in kan zetten, en hoe ik mijn creativiteit kan overbrengen op anderen. Vanaf vandaag start ik een reeks blogs over creativiteit. Op zoek naar (de betekenis van) creativiteit.

PPJazz 2009 - vernissage zo 5 juli

2009-06-30T19:20:00.005+02:00

Van 5 t/m 26 juli presenteert Stichting Kunstwerkt in samenwerking met Stichting Music Inspired Art ook dit jaar weer een PPJazz tentoonstelling. De PPJazz 2009 tentoonstelling zal plaats-vinden in de tentoonstellingsruimte Pand Paulus aan de Korte Haven 125 te Schiedam.

Ook dit jaar neemt er weer een groot aantal nationaal en internationaal gerenommeerde kunstenaars deel aan de PPJazz tentoonstelling met op en door jazz geïnspireerd werk. De PPJazz 2009 tentoonstelling in Pand Paulus zal een keur aan werk tonen van de kunstenaars; Marita Beukers, Joe Davis, Nikolaj Dielemans, Ben Game, Willem van Hest, Peter Hofland, Frans Huisman, Mijpe en Grytsje Jorritsma, Rick Koren, Inger Levitus, Adrianus van Otterloo, Mieke Siemons, Jeroen Staal, Karin de Visser, Ron Weijers en Pieter Zandvliet.

Stichting Kunstwerkt, Stichting Music Inspired Art en de aan deze tentoonstelling deelnemende kunstenaars nodigen u graag uit voor de opening van de tentoonstelling ‘PPJazz 2009’ op zondag 5 juli 2009 om 16.00 uur in Pand Paulus aan de Korte Haven 125 te Schiedam.

Tijdens de opening zal de muzikale ‘jazz’-omlijsting verzorgd worden door het Johan Dielemans Trio (Wout Hendriks - piano, Willem van Wijngaarden - bas en Johan Dielemans - drums)

Stichting Kunstwerkt
Korte Haven 125
3111 BH Schiedam
06-22158622
info@stichtingkunstwerkt.nl
www.stichtingkunstwerkt.nl

(De tentoonstellingen in Pand Paulus zijn geopend van vrijdag t/m zondag van 13.00 – 17.00 uur)
Deze tentoonstelling wordt mede mogelijk gemaakt door een financiële bijdrage van het Fonds Schiedam Vlaardingen, gemeente Schiedam en Woonplus Schiedam.

Als ik kon toveren... (1)

2009-05-28T17:01:00.009+02:00

... dan was mijn blog over toveren al af, en had ik ook mijn tentamen al binnen, lag er geen werk meer te wachten... of toch? Je begrijpt het al ik kan geen tijd toveren, maar vrijdag wordt mijn schrijfdag, zo heb ik mezelf beloofd en nu ook jullie.

Om vast wat magie te proeven een filmpjes en een vraag: Stel dat jij kon toveren...? Wat zou er dan veranderen in je leven? In de wereld? Doe gerust even je ogen dicht en droom even weg. Gun jezelf een minuut vakantie. Je zult ervaren dat dit heerlijk is, nieuwe energie geeft en inspiratie. Misschien helpt het je zelfs bij de vraag: wat wil ik echt in dit leven?

Laat anderen meegenieten van jouw toverfantasie en plaats hem in de reacties.

Homo Ludens - Wat speelde jij?

2009-05-26T11:51:00.033+02:00

Knikkeren, rolschaatsen, touwtje springen, elastieken... vul maar aan... welke spelletjes speelde jij als kind?

Graag jullie input voor een nieuw blogartikel.

Inmiddels stromen op twitter de spelletjes binnen:

@inspiratiekamer: loloballen, skippyballen, cross-fietsen, roller-skaten (tot de wielen versleten waren), hutten bouwen, playbackshows opvoeren

@Ikbendaf: .........paaltjes voetbal.........kowboi en indiaantje.......plsie en boefje

@brinadepina: Spoorzoekertje, kaatsenballen, verstoppertje, "stand in de wand" (een saai spel met een bal)

@kareltje68: zwervertje, doktertje, ontdekkingsreizigertje (bij een oude schuur waar we 'n man met cape zagen, schooltje, googelaartje...

@Ikbendaf: ...........krakkie lopen..........:))

@Inspiratoo: Waterfles schieten, Treintje, cowboytje, Muurtje, Belletje trek, Fikkie stoken..

@Annekekassteele: in bomen klimmen, slootje springen

@Inspiratiekamer: Voetballen op het veldje. En stoepranden natuurlijk!

@CindyvdS: Hinkelspelletjes, jongens- en meisjespakkertje...

@Karl_Raats: hide and seek, blowpipe with paper darts, tree climbing, playmobil, football, rollerskating, street tennis, camp building...

@brigittevanT: stoepranden, hinkelen, verstoppertje, lummelen

@SandraKok: wij tennisten altijd op de kruising van de straten

@LiesbethJansen: buutvrij, voetje van de vloer, landje pik, annemarietje koekoek, stoepranden :-)

@barbaarella: bussietrap, stoeprandje, verstoppertje, apekooien, meidenvangertje ...

@KeesRomkes: Portomonneetje trekken, legertje, voetbal en ook PC/gamen/internet natuurlijk...

@tom_beek: busjestrap, verstoppertje, voetbal, playmobil, lego, autootjes, detective/boef, luchtgitaar ;-)

@sterestherster: dat spelletje met zo'n vierkant gevouwen papier met nummertjes wat je met duim en wijsvinger bewoog

@Peerkeluna: pijltjes schieten, stoepkrijten, ' wie mag ik een zoentje geven' , raampje trap, lego

@differentieel: mecano

@MakingSense: ..met dinnetje Charlies Angels of de juf naspelen, touwtje springen, bal aan touwtje om enkel, rolschaatsen en hinkelen, sollicitantje spelen

@gaby407: subiteo - tafelvoetbal - knikkeren - playmobile - voetballen - rolhockey - hangen

@MiekeSiemons: @brigittevanTuijl: Ga je mee buiten spelen?

@brigittevanTuijl: @Mieke_Siemons ja! Gaan we samen in de plassen stampen en bellen blazen en knikkeren en en en heel hard rennen

@NellySnels: touwtje springen-stand in de bal-schipper mag ik overvaren-spiegeltje maken van spinnenweb en dauw...

@Koffiemuts: Schipper mag ik overvaren, ja of nee? Moet ik dan een cent betalen, ja of nee? Advocaatje ging op reis, tiereliereliere....Advocaatje ging op reis, tierelierelom.

@bregisback: knikkeren, lego, verstoppertje, overlopertje, schooltje, huttenbouwen, playmobil.... ;-)

@Roosjepoosje: bordje tik, elastieken, stand in de mand met bomen, buskruit, boefje en politie, dodensprong van het hek

@KaatMossel: ballen... met 3 ballen tegen de muur of kast en dan moest je 1x klappen, 2x etc.

@NellySnels: veter branden met vergrootglas-parfum maken van rozenblaadjes, hek verven met water en kwast....

@suusenco: Ik speelde veel binnen met mijn Treehouse :). Ook: lolobal (zo'n springding) en later met mijn crossfiets.

@Roosjepoosje: bal wegtrappen, één tikker en die moest de bal eerst pakken voor hij iemand kon tikken, en je kon buutvrij roepen

@petrah: elastieken, stoepen, kaatsenballen, blikje trap, knikkeren, verstoppertje, hinkelen, annemaria koekoek, belletje trekken.

@martinevr: herinner mij ook nog de hoolahoop, klikkers(?) van die ballen die je tegen elkaar kon laten kletsen (pijn als het niet lukte)

Wow een enorme lijst met spelletje via Linkedin groep Iedereen Elke Dag Plezier.

Lees hier verder..

Procrastineren, de kunst van het uitstellen

2009-05-25T13:49:00.023+02:00

Geniet jij ook zo van de omtrekkende beweging, als je nodig aan iets belangrijks moet beginnen? Wandelend over allerlei sluipweggetjes die zich kronkelend door inspiratieland bewegen? Zo aangenaam, dat je het grote Doen Wat Je Moet Doen zo lang mogelijk uitstelt?

Zoals dit blog schrijven bijvoorbeeld. Schrijven is leuk, maar uitstellen is blijkbaar nog leuker. Hoewel? Er zit een leger Japie Krekels op mijn schouder te mopperen en te bemoeien. 'Ik netwerk' stel ik ze gerust, terwijl ik lustig twitter of wat rondsurf op het web. Daar trappen ze niet altijd in. Er trekt er eentje aan mijn oor: 'Nietsnut', scheldt hij, 'schaam jij je niet? Iedereen werkt, behalve jij. Je bent lui.' Nu is lui zijn net een van mijn leerpunten, omdat ik mezelf nogal eens voorbijloop, dus eigenlijk ben ik hard aan het werk. Maar de Japie's zijn even bijdehand als ik en vaak weten ze mij een schuldgevoel aan te praten. 'Zeg moeten jullie niet eens op vakantie?' vraag ik. 'Geen tijd, wij werken, dat zou jij ook moeten doen.'

Zuchtend start ik mijn blog-editor op en wraakzuchtig knal ik de Japies op papier. Zo dat levert me al een half artikel. Grijnzend werp ik een zelfvoldane blik naar mijn schouder. Geen Japie meer te zien. Zo gaat het altijd. Valt er iets te lezen, dan zijn ze in geen velden of wegen te bekennen.

Het uitstellen heeft wel degelijk nut. Eigenlijk schrijf ik het blog al in mijn hoofd, alleen weet ik dat nog niet. Op twitter train ik het schrijven. Handig pareer ik een lezer, die vraagt waar mijn blog blijft. Zelf heeft ze haar artikel lang af. Steeds scherper worden onze berichtjes, steeds creatiever ook. Allebei zijn we voor geen gat te vangen. En voor ik het weet ben ik in de mood om te bloggen. Dank je wel, @BrigittevanT dat je even mijn Japie wilde zijn.

Volg mij op twitter: @KNOCKaRT en @Mieke_Siemons

Flirt met je angst ... omhels het leven!

2009-05-20T17:41:00.023+02:00

Foto door Frits van de Gronde

Iets niet durven, terwijl je wel graag zou willen? Welke held heeft daar nooit last van? Zo is echt contact maken voor veel mensen best eng. Wie mij van vroeger kent, ziet een verlegen meisje dromerig voor zich uit staren in de klas. Ik kan me niet eens herinneren hoe en wanneer dat veranderd is.

Ik houd van mensen. Toen ik op YouTube voor het eerst het Free Hugs filmpje van Juan Mann zag, werd ik helemaal warm van binnen. Zou ik dat ook durven, gewoon met een bordje Free Hugs de straat op gaan en de wereld en het leven omarmen? Wat als... ?

De kunstenaar Mieke durfde het wel. Zij trok haar rode met verf besmeurde overall aan om kerstknuffels uit te delen op de Viaanse markt. Bevriend videomaker Arno Jacobs veilig bij de hand.

Video door Arno Jacobs

Mijn 1e knuffel was voor een man op een invalidenscooter. Geestelijk verward, maar een knuffel verstond hij prima. Later kwam hij er nog een halen. De jongen van een jaar of 18, die me later toen zijn vrienden erbij waren ineens niet meer kende. Ook dat ontroerde me. Een mooie neger in maatkostuum, die me zonder enige aarzeling omhelsde. Niet bezorgd om zijn kleren. Mijn vader die hoofdschuddend vroeg: ‘wat ben je nou weer aan het doen?’ Basje van de notenkraam en nog heel veel andere mensen. Ik werd zo blij van al die knuffels. Wie niet durfde te knuffelen, kreeg een glimlach of knipoog, net zo waardevol. Het was een hele bijzondere ervaring, die me nog steeds een warm gevoel geeft als ik er aan terugdenk of als ik het filmje weer eens bekijk.

Omhels het leven, en doe dat vooral op jouw manier.

Website KNOCKaRT.nu - life

2009-05-07T16:16:00.012+02:00

De nieuwe website van KNOCKaRT is online!

Kijk op: http://www.knockart.nu.

Foto's Kickoff 24 april 2009

2009-05-04T21:55:00.006+02:00

Wie is Mieke Siemons? Dat ben ik!

2009-04-20T15:24:00.012+02:00

Ik denk graag diep na over mezelf en over het leven. Vaak werd me zuchtend gevraagd: "Waarom wil je altijd alles begrijpen?" Tegenwoordig antwoord ik luchtig: "Omdat dit is wat ik ben." Leren is wat ik het liefst doe, uit boeken en van het leven zelf. Van anderen, of door zelf diep na te denken. Mijn omgeving accepteert dit veel makkelijker, nu ik duidelijker communiceer waar ik voor sta. Dat lukt nu ik, dankzij een intens en leerzaam groeiproces, beter weet wie ik ben. Anderen iets leren is minstens even leuk als zelf leren. Mijn enthousiasme werkt blijkbaar aanstekelijk. Leren is een avontuur, en ik maak er graag een feestje van door mijn creativiteit toe te voegen.

Overigens vind ik groepen tegenwoordig leuk, groepsdynamiek fascineert me. Hoe gaan mensen met elkaar om? Welke rol neemt iemand aan binnen de groep? Hoe kan ik zelf spelen met mijn eigen rol binnen groepen? Elke schildergroep is anders, heeft een andere energie. Die energie zie je altijd terug in de schilderijen van cursisten. Bijzonder om dit te mogen ervaren.

Te Hooi & Te Kunst

2009-04-19T00:42:00.014+02:00

17 18 en 19 april 2009, drie inspiratiedagen op de boerderij met een bijzonder project. Ik ben met mijn kunst op boerderij de Beekhoeve te gast. Meer info op www.tehooientekunst.nl en www.miekesiemons.nl.